GNT |
ο δε κυριος το πνευμα εστιν ου δε το πνευμα κυριου ελευθερια |
NA |
ὁ δὲ κύριος τὸ πνεῦµά ἐστιν· οὗ δὲ τὸ πνεῦµα κυρίου, ἐλευθερία. |
EDW/EDG/KUL |
A Pan jest Duchem i gdzie Duch Pański, tam wolność. |
SK |
Pan duchem jest; a tam gdzie jest Duch Pański, tam wolność. |
W |
A Pan jest Duchem. Gdzie zaś Duch Pański, tam wolność. |
BTI |
Pan zaś jest Duchem, a gdzie jest Duch Pański – tam wolność. |
BP |
Pan zaś jest Duchem, a gdzie jest Duch Pana, tam jest i wolność. |
BTII-IV/KR/BWP |
Pan zaś jest Duchem, a gdzie jest Duch Pański – tam wolność. |
BW |
A Pan jest Duchem*; gdzie zaś Duch Pański, tam wolność. |
PW |
Mówiąc o Panu mam na myśli Ducha, a gdzie Duch Pana, tam panuje wolność. |
SŻ |
Pan jest Duchem dającym życie i gdziekolwiek się pojawi, przynosi ludziom wolność. |
SŻ2 |
Pan jest bowiem Duchem dającym życie i gdziekolwiek się pojawi, przynosi ludziom wolność. |
SŻ3 |
Pan jest bowiem duchem, a gdziekolwiek pojawia się Jego Duch, niesie ludziom wolność. |
NŚ |
Jehowa zaś jest Duchem; a gdzie duch Jehowy, tam wolność. |
PI |
Zaś Pan Duch jest, gdzie zaś Duch Pana wolność. |
PJ |
Pan jest Duchem; a gdzie Duch Pana, wolność. |
BTV |
Pan zaś – to Duch, a gdzie jest Duch Pański – tam wolność. |
PE |
Pan natomiast oznacza Ducha, a gdzie jest Duch Pana, tam wolność. |
PD |
Pan natomiast jest Duchem; gdzie zaś Duch Pana, tam wolność. |
KŻ |
A "Adonai" w tym tekście oznacza Ducha. A gdzie Duch Adonai, tam jest wolność. |
BL |
Pan zaś jest Duchem, a gdzie jest Duch Pana, tam i wolność. |
EP |
Pan jest Duchem, a gdzie jest Duch Pana, tam jest wolność. |
NBG |
A Pan jest Duchem; zaś gdzie Duch Pana, tam i wolność. | PL |
Pan bowiem jest Duchem. Gdzie Duch Pana, tam wolność. | UNT |
Ale Pan jest tym Duchem; a gdzie ten Duch Pański, tam wolność. | UBG |
Pan zaś jest tym Duchem, a gdzie jest Duch Pana, tam i wolność. | EPP |
Pan jest Duchem, a gdzie Duch Pana, tam wolność. |
|
Tekst dość prosty w swojej wymowie, ale niejednoznaczny w tłumaczeniu, gdyby wyrwać go z kontekstu. Mamy tu do czynienia z konstrukcją orzeczenia imiennego, ale bez wyraźnego określenia, co jest podmiotem, a co orzecznikiem. W tego typu sytuacjach język grecki precyzyjnie określa rolę składników (orzecznik z reguły nie posiada rodzajnika). Tu zatem można oddać dwojako: „Pan jest D/duchem” albo: „D/duch jest P/panem”. Kontekst przemawia raczej za pierwszą możliwością. Generalnie prawie wszystkie polskie przekłady przekazują ten fragment jednomyślnie: Pan jest Duchem, z wyjątkiem przekładu NŚ, w którym w miejsce słowa Pan wstawiono imię – Jehowa. |
|
3:17 Tekst przekazany w większości rękopisów w zasadzie jednomyślnie. Niektóre rękopisy (אc D2 F G K L P Ψ Byz itd itg vg syrh) zawierają lekcję: ἐκεῖ ἐλευθερία - tam wolność - ale jest to raczej glosa wyjaśniająca lub poprawka stylistyczna. |
|
Widzimy, że przekład NŚ wstawia w miejsce leksemu κύριος słowo: Jehowa. Jest to dość powszechna praktyka stosowana w tłumaczeniu świadków Jehowy (szczególnie w cytatach ze Starego Testamentu). Wydaje się, że kontekst raczej wskazuje na Chrystusa, zatem tu forma imienia Bożego jest nieuprawniona. Warto zwrócic uwagę, że możliwy jest także przekład: "Panem jest Duch". |
Jeśli uważasz, że należy coś dodać, uzupełnić lub poprawić, jestem otwarty na sugestie. Proszę, kieruj je na adres: psnt at op.pl;
© 2008-2012 Wszelkie prawa zastrzeżone.