PISMO ŚWIĘTE NOWEGO TESTAMENTU – ANTOLOGIA POLSKICH PRZEKŁADÓW PO II WOJNIE ŚWIATOWEJ (1945-2012)

23:43 W większości najwcześniejszych źródeł nie mamy zaznaczonej interpunkcji. Kodeks Bezy ma nieco rozszerzone brzmienie. W rękopisie syryjskim kuretoniańskim (syr–cur) i u niektórych Ojców Kościoła słowo „dziś” nie łączy się z frazą „będziesz ze mną”, ale ze słowami: „zaprawdę powiadam ci”. W papirusie P⁷⁵ nie mamy interpunkcji, bowiem w tym okresie (III w. po Chr) w tekstach NT jej nie stosowano. W kodeksie Watykańskim B miedzy wyrazem: "ci" oraz "dziś" (a dokładniej w grece między: "dziś" - σήµερον, a "ze" - µετ') występuje co prawda kropka, ale znawcy przedmiotu twierdzą, że jest to "druga ręka" (inny kolor atramentu niż oryginał109), dodana poźniej, być może celem zharmonizowania z opisem z J:20. W kodeksie Aleksandryjskim A żadnych znaków interpunkcyjnych w tym miejscu nie mamy. Jako ciekawostkę można zauważyć, że po słowach: καὶ εἶπεν αὐτῷ mamy ὁ Ἰησοῦς (...) - czyli: i rzekł mu Jezus (...).